Undang-undang Pengekalan Metadata di Kesatuan Eropah

[ware_item id=33][/ware_item]

Undang-undang pengekalan data EU oleh Kesatuan Eropah, dinamakan sebagai Arahan Pengekalan Data (DRD) telah diluluskan pada tahun 2006 dan oleh itu, ia dianggap sebagai undang-undang ekstrusif bagi tempahan data.


Undang-undang ini memberi penekanan kepada penyedia Internet untuk mengekalkan maklumat peribadi pengguna seperti nombor telefon masuk dan keluar, alamat IP, geolokasi dan telekomunikasi utama dan data trafik Internet untuk tempoh 6 bulan hingga 2 tahun. Walaupun, orang yang tidak menuduh atau mengesyaki sebarang jenayah berada di bawah undang-undang Penyimpanan Data.

Walau bagaimanapun, butir-butir komunikasi seperti tempoh perbualan dan fakta yang kepada siapa orang itu bercakap juga Arahan Penyimpanan Data kepada ISP yang disokong oleh kerajaan-kerajaan yang berwibawa UK dan Amerika Syarikat. Walau bagaimanapun, data yang dikumpul juga boleh diberikan kepada pihak berkuasa penguatkuasa undang-undang.

Pelaksanaan Undang-undang kepada undang-undang negara

Banyak negara seperti Austria, Bulgaria, Denmark, Estonia, Perancis, Itali, Latvia, Liechtenstein, Malta, Belanda, Poland, Portugal, Slovakia, Slovenia, Sepanyol, Norway, dan United Kingdom telah menukar undang-undang ke dalam undang-undang negara. Juga, beberapa negara di luar Kesatuan Eropah seperti Serbia dan Iceland juga telah menerima pakai Arahan pengekalan data.

Sedangkan, undang-undang sedemikian untuk melanggar hak asasi manusia, ditentang oleh mahkamah perlembagaan beberapa negara. Cyprus, Republik Czech, Jerman, Greece, dan Romania adalah antara negara-negara yang menentang arahan yang tidak adil.

Walau bagaimanapun, di sesetengah negara, undang-undang ditegakkan selepas dikenakan. Mereka termasuk Romania di mana DRD diumumkan tidak berperlembagaan pada tahun 2009, Cyprus juga mengisytiharkan undang-undang pengekalan data tidak berperlembagaan pada bulan Februari 2011. Mahkamah perlembagaan Bulgaria menentang undang-undang dan pada bulan Mac 2010, Jerman juga telah mengisytiharkan arahan pengekalan tidak mengikut perlembagaan.

Undang-undang ini menghadapi perlawanan dan penentangan oleh banyak negara. Pada bulan Mac 2011, DRD telah dibatalkan daripada diguna pakai oleh mahkamah perlembagaan Republik Czech. Di Lithuania, undang-undang pengekalan data diisytiharkan tidak mengikut perlembagaan walaupun sebelum penguatkuasaannya. Juga, mahkamah perlembagaan Hungary masih mengkaji sama ada untuk melaksanakan arahan Pengekalan Data atau tidak. Walau bagaimanapun, beberapa negara Kesatuan Eropah juga telah menafikan melaksanakan undang-undang ke negara mereka.

Dengan pelaksanaan Jerman penggunaan penerapan arahan DRD, Sweden juga menunjukkan tingkah laku yang sama. Oleh itu, suruhanjaya Eropah telah menyerahkan kes Sweden ke Mahkamah Eropah kerana tidak melaksanakan undang-undang pengekalan data UE. Juga, sebuah NGO, Institut Persatuan Maklumat Eropah menentang tindakan Slovak melaksanakan undang-undang EU.

Reaksi massa untuk undang-undang

Arahan DRD yang bertentangan menghadapi penentangan dan kritikan yang melampau dari massa. Ahli parlimen dari parlimen Eropah berhujah undang-undang ini sebagai orang yang melanggar hak asasi manusia asas dan cara menuju penciptaan masyarakat pengawasan. Walaupun arahan Retensi Data telah dilaksanakan sebagai undang-undang negara tetapi perselisihan tetap seperti itu. Perkara pembangkang Ireland terhadap undang-undang telah dirujuk ke Mahkamah Keadilan Eropah (ECJ) yang akan mengkaji semula kesahihan arahan DRD.

Penghakiman yang berpengaruh dan semakan semula arahan DRD diumumkan oleh Suruhanjaya Eropah. Walau bagaimanapun, beberapa dokumen yang bocor menegaskan bahawa Suruhanjaya mempunyai niat untuk menggambarkan arahan DRD sebagai keperluan penting untuk Kesatuan Eropah. Selain itu, beberapa pihak yang tidak dinamakan cuba memperluaskan penggunaan DRD untuk memasukkan pendakwaan terhadap pelanggaran hak cipta.

Laporan penilaian telah diterbitkan oleh Suruhanjaya pada bulan April 2011 yang mendedahkan perbezaan di antara bagaimana undang-undang dilaksanakan oleh ahli EU dan data boleh diakses oleh pihak berkuasa. Mengkritik laporan tersebut, Penyelia Perlindungan Data Eropah (EDPS) mengatakan bahawa Suruhanjaya tidak menunjukkan perlunya dan berkadarnya undang-undang Pengekalan Data EU. Walau bagaimanapun, kesahihan arahan hanya akan diluluskan jika mereka memenuhi kedua-dua keperluan tersebut.

EDSP berhujah bahawa dalam cara yang kurang privasi-pencegahan cara pengekalan data dapat dilaksanakan tetapi Suruhanjaya tidak menentukan itu. Menurut EDSP, Arahan Pengekalan Data memberi peluang kepada negara supaya mereka dapat menentukan penggunaan data, keadaan dan siapa yang boleh mengakses data.

Walau bagaimanapun, suruhanjaya itu dipaksa oleh pihak lawan untuk memberikan bukti untuk menunjukkan fakta bahawa jika undang-undang pengekalan data mandatori tidak tersedia, data trafik yang penting untuk penyiasatan jenayah yang serius tidak akan tersedia untuk penguatkuasaan undang-undang. Mereka juga menuntut komisen untuk memberi rakyat peluang untuk memantau kesan arahan DRD kepada privasi mereka.

Sedangkan untuk menghentikan pengumpulan data trafik yang disasarkan oleh DRD, Hak Digital Eropah (EDRI), NGO yang berpangkalan di Brussels dengan organisasi seperti EFF dan AK Vorrat yang bertempur melawannya.

Namun, arahan-arahan ini masih dilaksanakan dan ia tidak disahkan bahawa apa yang berubah-ubah ini boleh memaksa pembangkang untuk memasukkannya dalam rangka melindungi privasi anda. Oleh itu, anda perlu berhati-hati untuk mendapatkan privasi anda dan mesti sedar langkah-langkah untuk melindungi diri anda dari pengekalan data mandatori.